سینتیک هیدرولیز آنزیمی متیل رسینولئات برای تولید مواد دارویی

بسم الله الرحمن الرحیم

موضوع:

سینتیک هیدرولیز آنزیمی متیل رسینولئات

استاد ارجمند :

اقای پروفسور ترابی

تهیه و تنظیم مقاله:

حامد اقازاده

بهار 1395

چکیده:

رسینولئیک اسید یک اسید چرب هیدروکسی غیراشباع است که به طور طبیعی با نسبتهای کمتر از 85-90٪ در روغن کرچک به وجود میآید. رسیسنیولئیک اسید یک مادهی خام بالقوه است و در مواردی مثل روکش کردن، فرمولاسیون روانکنندهها و حوزههای دارویی کاربرد دارد. هیدرولیز آنزیمی روغن کرچک به هیدرولیز رایج برای آمادهسازی رسینولئیک اسید جهات جلوگیری از تشکیل استولاید ترجیح دارد. در این تحقیق آنالیز سینتیک هیدرولیز آنزیمی متیل رسینولئات در حضور لیپاز B کاندیدا آنتارکتیکا با تغییر دمای واکنش (60-40 درجه سانتیگراد) و غلظت آنزیم (5-2٪) انجام شد. مشخص شد که شرایط مطلوب به شرح زیر است: زمان واکنش 6 ساعت، دما 60 درجه سانتیگراد، نسبت بافر به متیل رسینولئات 2:1 (v/w) و غلظت آنزیم 4٪ جهت رسیدن به حداکثر تبدیل 98.5٪. یک مدل سینتیک از یک واکنش برگشتپذیر مرتبه اول برای توصیف این واکنش پیشنهاد شد و تطابق خوبی بین دادههای تجربی و مقادیر مدل مشاهده شد. اثر دما بر ثابت نرخ واکنش مذکور توسط جایگذاری دادهها در معادلهی آرنیوس مشخص شد. انرژی فعالسازی برای این واکنش 14.69 KJ.mol^-1 به دست آمد.

کلمات کلیدی:هیدرولیز، متیل رسینولئات، ریسینولئیک اسید.

1- مقدمه

تولید جهانی بذر کرچک چیزی حدود یک میلیون تن در سال است و هند تولیدکننده و صادرکنندهی اصلی روغن کرچک (با بیش از سه چهارم میزان تولید جهانی ) است. متوسط تولید بذر بیش از 830000 تن در سال تخمین زده میشود. روغن کرچک تنها منبع تجاری هیدروکسیل اسید غیراشباع ( 12-هیدروکسل-سیس-9-اکتادسنوئیک اسید) است که همان ریسینولئیک اسید تا میزان 90-85٪ است و مادهی اولیهی بسیاری از مواد شیمیایی صنعتی مفید است.ریسینولئیک اسید دارای 18 اتم کربن در ستون فقراتش و سک گروه هیدروکسیل روی کربن دوازدهم و همچنین یک پیوند دوگانهی سیس بین اتمهای کربن 9 و 10 است. روغن کرچک بیشتر به شکل مشتقات اصلاحشدهای مثل مشتقات دهیدراته، هیدروژنه، آلوکسیلاته، سولفاته و هالوژناته استفاده میشود. روغن کرچک همچنین به طور گستردهای در لوازم آرایشی، لوازم بهداشتی، صابونهای شفاف و ترکیبات روانکننده استفاده میشود. بسیاری از مواد شیمیایی مبتنی بر کرچک یا با روغن کرچک/اسیدهای چرب کرچک یا اغلب با استرهای متیل آن که شامل 90-85٪ درصد محتوای ریسنولئیک اسید هستند ساخته شدهاند.

به طور کلی متیل رسینولئات توسط الکلیز روغن کرچک و به دنبال آن تقطیر جز به جز استرهای خام و تصفیهی بیشتر با تبلور در دمای پایین به دست میآید. بوردو و همکارانش (1997) توسط توزیع مخالف با استفاده از هگزان و متانول آبی، متیل رسینولئات را از استرهای متیل کرچک جدا کردند و متیل رسینولئات .,خالص 98.5٪ با بازده 86.5٪ به وجود آوردند. به دلیل انجام 12 بار استخراج، این فرایند بسیار خستهکننده به نظر میرسد.

یک محتوای غنی شدهی ریسینولئیک با مقادیر بیشتر هیدروکسل به امتیاز اضافه در آمادهسازی بسیاری از محصولات مفید صنعتی با ویژگیهای مطلوب فراوان است. مزیت عمدهی این فرایند این است که میتل رسینولئات با هیدرولیز رسینولئیک اسیدی با ناخالصی های کمتر به دست میدهد و میتواند کاندیدی بالقوه به عنوان مادهی خام برای کاربردهای صنعتی مختلف باشد. هنگامی که متیل رسینولئات بع عنوان مادهی خام برای آمادهسازی محصولات صنعتی بالقوه به کار میرود، محصولات نهایی ناخالصیهای کمتری خواهند داشت زیرا خوراک اولیه خلوص بسیار بالایی دارد، در حالی که استفاده از روغن کرچک به عنوان مادهی آغازکننده ایرادات کمی مثل تولید استولایدها و اینکه خالصسازی رسینولئیک اسید فرایند خستهکنندهایست، دارد. بنابراین برای غلبه بر این محدودیتها، تمرکز این پژوهش بر استفاده از متیل رسینولئات برای آمادهسازی ریسینولئیک اسید است. این فرایند سادهایست که در آن هیچ ناخالصیی وجود ندارد.

تحقیقات قبلی نشان میدهد که مطالعهی اندکی روی هیدرولیز ایترهای متیل روغن کرچک یا کتیل رسینولئات برای آمادهسازی ریسنولئیک اسید شده است. پیشینهی تحقیق وجود دادههایی در مورد هیدرولیز روغن کرچک با استفاده از آنزیمهای مختلف را نشان میدهد. راتود و پاندیت (2009) هیدرولیز روغن کرچک با استفاده از آسپرژیلوس اوریاز در دمای اتاق با نسبت روغن به آب 3 به 1 را بررسی کردند. کولکارنی و پاندیت (2005) نیز از همین آنزیم استفاده کردند، اما الگوی تماس متفاوتی برای واکنش آنزیم را با تعلیق آنزیم در ایزواوکتان در فواصل زمانی مختلف در پیش گرفتند و سپس فعالیت باقیمانده را مشخص کردند. نویسندگان ادعا کردند که سرعت واکنش با اضافه کردن یک حلال به طور قابل توجهی بهبود یافت. گوسوامی و همکاران (2013) استفاده از تریاسیلگلیسرول اسیلهیدرولاز لیپاز برای هیدرولیز روغن سبزیجات و به ویژه روغن کرچک را مطالعه کردند. آنها با آمار نشان دادند که فعل و انفعالات بین هر دو پارامتری که مربوط به pH، غلظت آنزیم و غلظت بافر باشد در حضور سورفکتانتی به اسم Span 80 به چشم میآید. گوسوامی و همکاران (2009الف) همچنین روش سطح پاسخ را برای هیدرولیز روغن کرچک با استفاده از کاندیدا روگزا لیپاز به کار بردند.

یاماموتو و فوجیواران (1995) شرایط هیدرولیتیک بهینه برای هیدرولیز روغن کرچک با استفاده از لیپاز از سودوموناس sp. F-B-24 (لیپاز PC) را بررسی کردند و K_m و V_max آشکار برای سیستم را به ترتیب 416 گرم بر لیتر و 110 میکرومول بر میلیگرم دقیقه گزارش دادند. رائو و همکاران (1990) روغن کرچکی را که اط لحاظ چربی تجزیه و تحلیل شده (لیپولایز شده) را در موقعیت اصلیاش با استفاده از دانهی کرچک هموژنیزه در مقیاس کوچک و بزرگ بررسی کردند. گوسوامی و همکاران (2009ب) قابلیت استفادهی مجدد لیپاز برای هیدرولیز روغن کرچک در حضور کاندیدا روگزا لیپاز را بررسی کردند.

لاکشمینارایانا و همکاران (1984) از یک فرایند تقسیم فشار بالای رایج برای هیدرولیز روغن کرچک استفاده کردند. آنها تقسیم 92٪ی در 8 ساعت و 96٪ی در 10 ساعت در 400 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع و 20 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع را گزارش کردند. آنها ادعا کردند که نقسیم در 20 کیلوگرم بر سانتیمتر مربه کمترین مقدار دینوئیک اسید را میدهد. پاتلی و همکاران (2006) پارامترهای مختلفی مثل زمان، قابلیت استفادهی مجدد، نسبت فاز غیرآبی، اثرات بر منطقهی میانسطحی و اثرات استفاده از آنزیم برای هیدرولیز روغن کرچک را بررسی کردند.

شارون و همکاران (1999) از یک لیپاز بسیار پایدار از سودومناس اروگینوزا برای هیدرولیز روغن کرچک با لیپاز خام و نسبتاً خالص 300U استفاده کردند. لیپاز نسبتاً خالص در یک دورهی 96 ساعته، 81٪ روغن کرچک را هیدرولیز کرد در حالی که لپاز خام در 216 ساعت تنها 63٪ روغن کرچک را هیدرولیز کرد. سه لیپاز مختلف یعنی پورسئین پانکریز، کاندیدا سیلندراکا و کاندیدا روگزا برای هیدولیز روغن کرچک توسط یانگ و همکارانش (1999) جهت تولید انبوده ریسینولئیک اسید مورد آزمون قرار گرفتند. گامایورووا و همکاران (2013) روشی برای هیدرولیز بدون امولسیفایر را پیشنهاد دادند که فرایند جداسازی محصول را ساده میکند اما با بازدهی کمتر از 47٪. نیهاریکا و همکاران (2014) طرحی آزمایشی برای هیدرولیز میتل استرهای روغن کرچک غنی شده به کار برد.

به طور کلی ریسینولئیک اسید از هیدرولیز روغن کرچک به دست میآید که معمولاً تحت شرایط اساسی انجام میشود و بعداً خالص میشود. ریسینولئیک اسید به طور صنعتی توسط صابونی شدن یا تقطیر جز به جز روغن کرچک هیدرولیز شده تولید میشود.

این تحقیق روش آنزیمی جایگزین و ساده برای تولید ریسینولئیک اسید با خلوص بالا از طریق هیدرولیز متیل ریسینولئات فراهم میکند. علاوه بر این، این تحقیق سینتیک هیدرولیز آنزیمی متیل ریسینولئات را با بررسی تاثیر متغیرهای عملیاتیی مثل زمان واکنش، غلظت آنزیم و دما با استفاده از لیپاز B کاندیدا آنتارکتیکا به عنوان کاتالیزور، مشخص میکند.

۲- مواد و روشها

۲-۱- مواد

متیل ریسینولئات به کار رفته در این آزمایشها 100٪ خالص بود و دارای عدد هیدروکسیل 172.1 و عدد صابونی 167.1 بود. لیپاز B کاندیدا آنتارکتیکای بیحرکت (نووزیم 435، فعالیت ویژه 7000 PLU/g) توسط شرکت نووزیم A/S (باگسورد، دانمارک) تولید شده است. تمام مواد شیمیایی استفاده شده مثل مناتول، اتیل استات، پتاسیم هیدروکسید و معرف فنلفتالئین دارای درجهی تحلیلی تهیه شده از شرکت M/s. Sd Fine Chem Pvt. Ltd. بمبئی بودند. بافر فسفاتی با pH 7.5 در آزمایشگاه آماده شده بود.

2-2 روشها

ترکیب اسیدهای چرب متیل ریسینولئات، با استفاده از یک کروماتوگراف گاز Agilent سری 6890 مجهز به آشکارساز یونیزاسیون شعلهای بر اساس روش رسمی AOCS Ce 1e-91 مورد بررسی قرار گرفت. فاز ثابت مورد استفاده ستون مویرگی HP1 MS ( با مشخصات 0.25 میلیمتر و طول 30 متر) بود. درجه حرارت اجاق از 150 درجهی سانتیگراد تا 300 درجه برنامهریزی شده بود و هر دقیقه 5 درجه افزایش داشت و نرخ جریان نیتروژن 35 میلیلیتر بر دقیقه بود. دمای انژکتور و آشکارساز به ترتیب در 280 و 300 درجه سانتیگراد نگه داشته شده بود. درصد سطح با استفاده از سیستم دادههای HP Chem Station ثبت شد. مشخص شد که متیل ریسینولئات 100٪ خالص است. عدد اسید و عدد صابونی برای روشهای رسمی AOCS، Cd 3d-63 و Cd 3-25 محاسبه شد (AOCS 2004a و AOCS 2004b).

روشهای آمادهسازی متیل ریسینولئات:

غنیسازی اسیتر متیلهای روغن کرچک بر اساس روند توصیف شده در مقالهی رائو و همکارانش (2009) انجام شد. روغن کرچک با استفاده از متانول و NaOH تحت ترنساستریفیکاسیون قرار گرفت و بعدتر متیل استرهای بهدستآمدهی روغن کرچک در معرض استخراج مایع مایع توسط ترکیب شدن با واسطهی آلی و یک حلال قطبی آبی قرار گرفتند. این پدیده در هر دو لایهی آبی و آلی جواب داد. لایهی آبی منبع متیل استرهای روغن کرچک غنی شده و لایهی آلی شامل اسیدهای چرب غیرهیدروکسی میباشد. مشخص شد که متیل ریسینولئات به دستآمده از حلال زدایی فاز قطبی آبی، 100٪ خالص است.

2-3- روش تجربی

متیل ریسینولئات با استفاده از کاندیدا آنتارکتیکا لیپاز در حضور مقادیر کافی بافر فسفات (2:1) (v/w) هیدرولیز شد. مخلوط واکنش به مدت 6 ساعت در دمای 60 درجه در انکوباتور قرار گرفت. نمونهها در فواصل منظم زمانی جهت نظارت بر پیشرفت واکنش گرفته شدند. نمونهها فیلتر، با آب خنثی، خشک و آنالیز شدند. ریسینولئیک اسید موجود در محصول، با تعیین مقدار اسید 0.5 گرم ریسینولئیک اسید بهدستآمده از هیدرولیز آنزیمی تخمین زده شد و در معرض تیتراسیون با محبوب KOH 0.1 نرمال قرار گرفت و مقدار اسیدش تخمین زده شده و برای محاسبهی درصد هیدرولیز استفاده شد.

درصد هیدرولیز توسط فرمول زیر محاسبه شده:

100 * (AV محصول – AV متیل ریسینولئات)/SV متیل ریسینولئات = درصد هیدرولیز

که در آن AV مقدار اسید و SV مقدار صابونی شدن است.

مجموعههای مختلفی از آزمایشات با شرایط عملیاتی مختلف انجام شد تا به شرایط بهینهی فرآیند برسیم. اولین مجموعهی آزمایشات با تغییر زمان از 30 دقیقه تا 6 ساعت انجام شد در حالی که باقی پارامترهای واکنش ثابت نگه داشته شدند، یعنی فلظت آنزیم 4٪، نسبت بافر به متیل ریسینولئات 2:1 (v/w) و دما 60 درجه سانتیگراد. مجموعهی دوم آزمایشات با تغییر دما بین 40 تا 60 درجه انجام شد در حالی که غلظت آنزیم روی 4٪، نسبت بافر به متیل ریسینولئات 2:1 (v/w) و دورهی زمانی 6 ساعت نگه داشته شد. مجموعهی سوم آزمایشها در غلظتهای بین 2 تا 5 درصد با نگه داشتن نسبت بافر به متیل ریسینولئات 2:1 (v/w) و دمای 60 درجه انجام شد.

2-4- تحلیل آماری

آزمایشات برای برآورد خطای تجربی تکرار شد و دادهها توسط آزمون مزدوج t تحلیل شدند تا سطح اهمیت آماری ارزیابی شود. مقدار p کمتز از 0.05 قابل توجه در نظر گرفته شد. مقدار p 0.04896 یه دست آمد که قابل توجه دانسته شد.

2-5- مدل سینتیکی

برای سیستم واکنش حاضر، یک مدل برگشتپذیر مرتبه اول سوبسترا در تظر گرفته شد. مکانیسم واکنش برای مدل دارای واکنش برگشتپذیر به شکل زیر است:

معادله 1

معادلهی سرعت واکنش به شکل زیر است:

معادله 2

که در آن C_A، C_C و C_D به ترتیب غلظت متیل ریسینولئات، غلظت ریسینولئیک اسید و غلظت متانول تشکیل شده در طول واکنش هستند. C_B مقدار آبی است که برای سینتیک در حال رشد در نظر گرفته نشده است. K₁ و K₂به ترتیب ثابتهای سرعت سینتیک برای واکنشهای روبهجلو و روبهعقب هستند.

با داشتن C_A = C_A0 (1-X_A) (که در آن X_Aتبدیل متیل ریسینولئات و C_A0 غلظت اولیهی متیل ریسینولئات است) و C_C=C_D=C_A0-C_A = C_A0X_A، با جایگذاری این در معادلهی 2 و سادهسازی آن به دست میآوریم:

معادله ۳

در حالت تعادل dX_A/dt = 0 و X_A=X_E و از معادلهی 3 به دست میاوریم:

معادله ۴

با جایگذاری مقدار k₂ در معادلهی ۳ و مرتبسازی، به دست میآوریم:

معادله ۵

ادغام معادلهی 5 این نتیجه را میدهد:

معادله ۶

تبدیل به عنوان تابعی از زمان را میتواند به شکل زیر از معادلهی 6 نتیجه گرفت:

معادلهی 7

که در آن بتا =

با مرتب کردن عبارات ثابت سرعت به دست میآید:

معادله 8

3- نتیجهگیری و بحث

بهینهسازی هیدرولیز متیل ریسیونلئات با استفاده از کاندیدا آنتارکتیکا لیپاز توسط مطالعهی تاثیرات پارامترهای مختلف مثل زمان، دما و غلظت آنزیم انجام شد.

3-1- اثر زمان واکنش

سرعت هیدرولیز واکنش به زمان واکنش بستگی دارد. زمان واکنش با انجام آزمایشاتی در غلظت آنزیمی 4٪، 60 درجه سانتیگراد و نسبت بافر به متیل ریسینولئات 2:1 (v/w) بهینهسازی شد. شکل ۱ نمودار خطی به عنوان تابع زمان واکنش و تبدیل را نشان میدهد. در شکل واضح است که واکنش در 30 پقیقهی ابتدایی سریعتر رخ میدهد. در شکل دیده میشود که هرچه زمان واکنش افزایش مییابد تبدیل نیز افزایش مییابد. مطلوبترین دورهی واکنش برای هیدرولیز متیل ریسینولئات 6 ساعت به دست آمده است.

شکل ۱: اثر زمان واکنش بر هیدرولیز متیل ریسیلونئات (دمای واکنش 60 درجه، غلظت آنزیم 4٪، نسبت بتافر به متیل ریسینولئات ۲:۱)

لوزیها: مقادیر تجربی – خطوط: مقادیر مدل

3-2- اثر دمای واکنش

پروفایل دمای واکنش هدیرولیز در غلظت آنزیمی 4٪، نسبت بافر به متیل ریسینولئات ۲:۱ و زمان واکنش ۶ ساعت در شکل ۲ نمایش داده شده است. میتوان از نمودار نتیجه برداشت کرد که با افزایش دما، تبدیل واکنشدهنده نیز افزایش مییابد. در دمای 40 درجه، تبدیل 81.1٪ بود و با افزیاش دما به 50 درجه، تبدیل هم به 90.5٪ رسید و در دمای 60 درجه، تبدیل حداکثری 98.5٪ به دست آمد. افزایش بیشتر دما تا 70 درجه منجر به کاهش تبدیل تا 87.9٪ شد.

شکل ۲: اثر دمای واکنش بر هیدرولیز متیل ریسینولئات. (زمان واکنش 6 ساعت، غلظت آنزیم 4٪ و نسبت بافر به متیل ریسینولئات ۲:۱) لوزی: 40 درجه – مثلث: 50 – مربع: ۶۰ – دایره : ۷- - خطوط: مقادیر مدل

دما بالاتر این حد افزایش نیافت چرا که آنزیم در دماهای بالاتر غیرفعال میشد.

۳-۳- اثر غلظت آنزیم

به طور کلی، واکنشهایی که لیپاز در آنها کاتالیزور است در سطح مشترک صورت میگیرند و میزان آنزیم موجود در سطح مشترک بسیار مهم است. جهت تعیین کردن اثر مقدار آنزیم بر واکنش هیدرولیز، ما مقادیر مختلف أنزیم در واکنش از 2 تا ۵٪ را با نسبت بافر به متیل ریسینولئات ۲:۱ در دمای 60 و در 6 ساعت بررسی کردیم. شکل ۳ اثر غلظت آنزیم بر تبدیل را نمایش میدهد. این موضوع اجتنابناپذیر است که همانطور که غلظت آنزیم از ۲ تا ۵٪ افزایش مییافت، تبدیل هم افزایش مییافت چرا که میزان بیشتری از آنزیم برای واکنش در دسترس بود. هنگامی که غلظت آنزیم 2٪ بود، تبدیل 86.5٪ بود، در غلظت آنزیم 4٪، تبدیل به 98.5٪ رسید. افزایش بیشتر آنزیم به 5٪ منجر به هیچ افزایشی در تبدیل نشد. بنابراین این مقدار به عنوان مقدار بهینهی این پارامتر در نظر گرفته شد.

3-4- استفاده از مدل سینتیکی

ندل سینتیکی بهدستآمده برای یک واکنش برگشتپذیر مرتبه اول سوبسترا بر دادههای تجربی برازش شد و دو پارامتر X_E و β از معادلهی ۷ توسط رگرسیون غیرخطی با الگوریتم لونبرگ-مارکوارت با استفاده از نرمافزار آماری تعیین شدند. مقدار ضریب رگرسیون 0.98 نشان میدهد که مدل به لحاظ آماری معنیدار است و برای نمایش رابطهی بین پارامترهای تجربی و نظری کافی است. ثابت سرعت برای واکنش رو به جلو، k₁ و واکنش برگشتی یعنی k₂به ترتیب از معادلههای 8 و 4 به دست میآید. نتایج به دست آمده برای ثابتهای سرعت k₁ و k₂ و تبدیل تعادلی K در جدول ۱ گزارش شدهاند.

شکل ۳: اثر غلظت آنزیم بر هیدرولیز متیل ریسینولئات. ( زمان واکنش ۶ ساعت، نسبت بافر به متیل ریسینولئات 2:۱، دما ۶۰ درجه)

جدول ۱: تبدیل تعادلی، ثابتهای سرعت سینتیک و ثابتهای تعادلی برای هیدرولیز متیل ریسینولئات در دماهای واکنش مختلف

اثر دما بر ثابت سرعت واکنش روبه جلو از طریق برازش K₁ به معادلهی آرنیوس زیر به دست آمد ( معادله ۹ و معادله ۱۰).

معادله ۹

معادله ۱۰

ثابت سرعت K₁ برای واکنش رو به جلو از معادلهی ۸ به دست آمد. از نمودار lnk₁ به عنوان تابعی از دمای متقابل، همانطور که در شکل ۴ نشان داده شده، برای غلظت آنزیم 4٪، عامل تکرار A و انرژی فعالسازی ΔE به ترتیب 5.15 * 10⁴ و 27.6 KJ.mol^-1 به دست آمدند.

برازش دادههای تجربی در مدل پیشنهادی نیز توسط مقایسهی مقادیر تجربی تبدیل با تبدلهای پیشبینی شدهی نظری با استفاده از معادله ۶ محاسبه شد و در جدول ۴ ارائه شده است. تطابق خوبی بین تبدیل تجربی و مقادیر محاسبه شده از معادلهی ۶ مشاهده شد. از آنجایی که مقدار P برای مدل پایینتر از 0.05 بود رابطهای آماری بین پاسخ و متغیرهای انتخاب شده در سطح اطمینان 95٪ وجود داشت. میتوان نتیجه گرفت که مدل پیشنهادی به طور رضایتبخشی سیستم واکنش فعلی را نمایش داده است.

شکل ۴: اثر دمای واکنش بر ثابت سرعت واکنش

شکل ۵: مقایسهی تبدیلهای تجربی و پیشبینی شده

4- نتیجهگیری

میتوان از متیل ریسینولئات به عنوان مادهی خام بالقوه به علت محتوای ریسینولئیک اسید غنی آن استفاده کرد. ما در این تحقیق شرایط پردازشی مثل زمان واکنش، غلظت انزیم و دما را برای دستیابی به حداکثر بازده ریسینولئیک اسید با استفاده از کاندیدا آنتارکتیکا لیپاز B به عنوان کاتالیزور و با استفاده از روش سطح پاسخ بهینهسازی کردیم. درجهی هیدرولیز متیل ریسینولئات به طرز قابل توجهی متاثر از ظرایط هیدرولیز مثل زمان واکنش، غلظت آنزیم و مقدار بافر و دما بود. تطابق مناسبی بین دادّ های تجربی و مقادیر پیشبینی شده مشاهده شد. شرایط بهینه برای هیدرولیز متیل ریسینولئات به شکل زیر گزارش شد: 4٪ غلظت انزیم، نسبت بافر به متیل ریسینولئات ۲:۱ و دمای 60 درجه برای 6 ساعت، تحت این شرایط تبدیل حداکثر 98.5٪ اتفاق میافتد.

Dr.Hamed Aghazadeh...